Menu
nlenfrde
Sinds 1-1-2018 is dit het schrikbarend aantal kinderen van verstoten ouders:

Als we er niets tegen doen zullen er dit jaar nog eens 2191 kinderen de dupe worden van ouderverstoting, dat zijn gemiddeld 2 kinderen per uur!

Positief verschil

Met regelmaat komen er ouders bij ons uit die aangeven ‘iets te willen doen’. Maar wat?! Er is namelijk genoeg te doen en ieder voor zich kan een positief verschil maken. Sommige ouders zijn mondiger dan anderen, maar geloof ons, iedereen kan er iets van vinden.

Nu is het niet nodig om ook naar Den Haag te trekken. Neem aan dat ouders en kinderen ruimschoots vertegenwoordigd zijn door capabele ouders, van verschillende organisaties/ belangengroepen, maar dat die allen met elkaar in contact zijn en zich gecommitteerd hebben aan 1 missie; ouderverstoting de wereld, nou goed,  Nederland, uit.

Dus ja, schrijf de Tweede Kamer een mail waarin jij jouw verhaal vertelt, maar ga de huidige lobbygroep niet voor de voeten lopen, of jij moet wel zo iets bijzonders toe kunnen voegen….Dat kan jij alleen zelf bepalen.

Voorbeeldbrief tweede kamer

Echter, het aantal ouders dat graag in Den Haag loopt of dicht bij de actievoerders wil zitten, om vervolgens concreet niets te kunnen of willen betekenen, is groot. Sterker nog, wij kennen ouders die zelf verstoter zijn en graag naar Den Haag gaan om de boel te bagatelliseren of te frustreren. Dat zijn de ergste, want ze zijn natuurlijk wel erg welkom bij het Ministerie. Gelukkig zijn wij uitgegroeid tot een sterke lobby groep, kennen wij deze verstoters, kunnen we het ook benoemen, dus gaan dit soort lui vanzelf voorschut. Ze kunnen beter afdruipen, want met de huidige kennis zit er immers niets anders op dan werkelijk te reorganiseren opdat ouderverstoting geen vat meer krijgt.

Wat kan ik dan wel doen?

Ten eerste uit jouw emotie komen. Dat lukt enkel als je ‘het snapt’. Dus dat jij je echt verdiept in ouderverstoting. De geschiedenis, hoe het zo heeft kunnen gebeuren, welke topambtenaren wat voor informatie hebben achter gehouden of juist welk rapport bepalend is en hoe dat tot stand is gekomen. Natuurlijk ben je helemaal op de hoogte van alle tegen argumenten. Weet jij dat er 110 wetenschappers het verhaal van Warshack hebben getekend (omgang is essentieel voor identiteitsontwikkeling kind) en weet jij ook dat het rapportje Het verdeelde Kind, waarin de Koninklijke weg

wordt gepropagandeerd en ouderverstoting wordt ontkend, gebaseerd is op NIETS ! En dat dus de instanties jaren ouderverstoting zo hebben gelegaliseerd, omdat het hen zo uitkwam.

Je zult ook in het reine moeten komen met jouw eigen geschiedenis. Je zult je moeten realiseren dat ook jij de signalen van komende ouderverstoting 167 rode vlaggetjes  (vaak terwijl er nog niet eens kinderen waren) over het hoofd hebt gezien. Je zult moeten accepteren dat jij kinderen hebt gemaakt bij een psychisch zieke ouder. Een ouder die vanuit wraak en een eigen jeugdtrauma Hechtingsproblematiek handelt en dus de kinderen gebruikt om jou pijn te doen. Jij zult moeten inzien dat jij, tijdens de relatie, onrespectvol gedrag hebt getolereerd. Dat jij je hebt laten mishandelen. En vooral dat laatste is nog al een dingetje, daar wij dan denken aan blauwe plekken en wat schelden, maar mishandeling is dus veel breder. Is jouw ex grillig? Was niets goed genoeg? Moest het altijd ‘meer’ zijn? Werd jij afgevallen in bijzijn van derden/jouw kinderen? Had jij überhaupt wel wat in te brengen? Moest jij jouw salaris afgeven? Stonden jullie samen ingeschreven op hetzelfde adres? Is jouw ex afgunstig, jaloers? Waarom ben jij weggegaan? En hoe komt het dat jij jouw kinderen niet hebt meegenomen? Waar heb je mee te maken?

Je zult je moeten verdiepen in oplossingen. Want die zijn er wel, alleen is maar een kleine groep zich bewust van werkende oplossingen. Daarbij zal jij weer bij jezelf moeten beginnen; wat kan jij doen om, desnoods op afstand, in contact te zijn met jouw kind? Heb je al gezamenlijk gezag? Anders is dat het eerste wat er moet komen. Ga effectief procederen, dus in 1 keer goed; omgangsregeling concreet in uren en dagen/tijd, met dwangsom ter preventie. Meteen een verdeling van de vakanties, opdat ook niet tot discussies gaat leiden. Met de opmerking dat er natuurlijk altijd ruimte moet zijn voor meer omgang als het zo zou voorkomen. En vraag aan de rechter dat die bepaalt dat de ouder die het kind wilt hebben haalt; een gelijkwaardige inspanning. 

In contact blijven met je kind

Maar goed, stel dat jij jouw zaken dus redelijk voor elkaar hebt en dus goed ingelezen bent, dan kan jij pas echt een positief verschil maken.

Een paar suggesties:

Heb jij facebook of linkdin, twitter? Geef ruchtbaarheid aan jouw situatie. Prik het luchtkasteel , vol met leugens, door. Vertel aan iedereen de waarheid; jaarlijks verliezen ongeveer 15.000 kinderen het contact met de uitwonende ouder, waartegen geen contra indicatie is. Ik heb een zoon/dochter van zoveel jaartjes oud en die heb ik al zo lang niet meer gezien. Ben voorzichtig; heb het over de moeder/vader van jouw kinderen. Benoem ze niet bij naam/toenaam en doe dat ook niet bij jouw kinderen, maar heb het over zoon/dochter/oudste/jongste etc. Pas ook op met foto’s van jouw kinderen, echter met 2 maten meten, daar doe jij ook niet aan. Dus als jouw ex op facebook foto’s post van de kroost, mag jij hetzelfde doen. Bedenk bij alles of het wel in het belang van jouw kind is en verlaag je niet tot het niveau van jouw ex, diens familie of de instanties. 

Ouderverstoting en het netwerk

Ga naar de scholen van jouw kinderen en vraag een gesprek aan met de mentor en de vertrouwenspersoon van die school. Heb een overstijgend gesprek over ouderverstoting, waarbij je hooguit jouw situatie aanhaalt als voorbeeld, maar zonder emotie of waarde meningen over jouw ex. Vraag aandacht voor ouderverstoting en vraag naar protocollen. In elke klas zitten wel leerlingen die knel zitten tussen echtscheidingsperikelen. Wijs de school op de Meldcode. 

Informatie scholen

Ga naar de clubs waar jouw kinderen sporten en kijk naar de prestaties van jouw kind, eventueel op afstand, maar blijf betrokkenheid tonen.

Ga naar jouw werkgever en vraag of jij een keer een presentatie mag houden over ouderverstoting. Je gaat schrikken; jij bent niet de enige……

Maak sowieso ouderverstoting bespreekbaar. Vertel erover aan ieder die je ziet. Schaam je niet, maar leg uit. 10 tegen 1 dat de toehoorder komt met een familielid of kennis waarbij hetzelfde gebeurt. Wijs iedereen op deze pagina en facebook.

Kom jij mensen tegen die aangeven te gaan scheiden? Stuur ze meteen door naar onze website en spreek ze erop aan; ex partner, maar voor altijd samen ouder!

Ga naar jouw wethouder. Die koopt namelijk de zorg in. Laat jouw wethouder eens kijken naar de kosten/effectiviteit van al die trajecten. Naar de kosten van een OTS, laat staan een UHP. Een wethouder zit echt niet op jou te wachten, maar hij/zij is jouw volksvertegenwoordiger en hoort jou te ontvangen, punt. Ga niet akkoord met een beleidsambtenaar. Prima als die erbij wil zitten, maar een ambtenaar an sich is geen gesprekspartner, daar ze allen uit de Raad of Jeugdzorg komen. Vraag naar werkende trajecten en verwijs desnoods naar pilots zoals het HCF (High Conflict Forum) . Vraag aan de beheerders van (h)erken ouderverstoting of zij jou aan de nodige kennis kunnen helpen om het gesprek tot een succes te maken. En ach, niets mis mee om jouw wethouder erop ter wijzen dat ouderverstoting kindermishandeling en ex partnergeweld is en dat er derhalve opgetreden hoort te worden…eenmaal bewust…

Ben jij in de val gelopen en zit je dus aan raadsonderzoeken vast, ben goed voorbereid en laat niets gebeuren, maar straf het af. Ze gaan pas bewegen als het pijn doet en geloof ons, klachten indienen is de enige mogelijkheid.

Raad van de kinderbescherming

Ditzelfde doe je met de gezinsvoogden, die hun eigen interpretatie geven aan de beschikking en kinderen extra belasten met onzinnige vragen. Confronteer ieder die jouw kind benadeelt met feiten en dien klachten in.

Jeugdzorg

Leg beslag op vertrouwenspersonen. Elke non-profit organisatie moet er eentje ter beschikking stellen. Deze moet jou helpen bij het formuleren van klachten, moet voor jou bemiddelen bij het vinden van oplossingen. Een vertrouwenspersoon kost jou niets, maar de organisatie wel…..En dat vinden ze niet leuk, verdienen ze niets aan jou.

Moet je op krukjes gaan zitten (kind uit de Knel)? Naar ouderschap blijft? Kom met de juiste informatie en ga met inhoudelijke argumenten het gesprek aan met professionals. Vaak geven ze zelf toe dat deze trajecten niet gaan werken en geven ze de opdracht terug of komen ze met iets anders, wat wellicht wel zou kunnen helpen.

Help ons

Help ons! Vraag alle beschikkingen op van een bepaalde familierechter in jouw arrondissement. In elke beschikking staat dat deze in openbaarheid is uitgesproken, toch worden familierecht uitspraken zo veel mogelijk onder de pet gehouden. Stel je eens voor dat het landelijk bekend wordt dat er rechters zijn die met het grootste gemak strepen zetten door levens, de publieke verontwaardiging zal groot zijn. Nu is het probleem niet inzichtelijk. Rechter doen maar wat, nemen geen verantwoording, want ze zijn toch weer zo op een andere positie. Door bekend te krijgen wat welke rechter uitspreekt, kunnen wij ons goed voorbereiden en desnoods een rechter gemotiveerd afwijzen, daar deze een rode draad in haar/zijn uitspraken heeft; de Koninklijke weg. En als nou 1 ding tegen de Nederlandse wet en internationale verdragen ingaat is het wel het ontzeggen van contact tussen ouder en kind, mits die ouder de ontwikkeling van het kind niet in de weg staat…..

Jurisprudentie

Spreek de griffie aan! Ook de griffier speelt een kwalijke rol en komt er mee weg. Hoe vaak krijgen wij niet een beschikking waarbij jij je afvraagt of jij wel op de zelfde zitting aanwezig was? Weet dat de griffier ongemakkelijke opmerkingen (van jou) achterwege laat. Schrijf de griffie aan en vraag naar het gehele proces verbaal; wat een totale weergave van hetgeen gezegd is ter zitting. Zijn in dat proces verbaal ook jouw opmerkingen weg gelaten, of staan ze er juist wel in; dien hoe dan ook vervolgens een klacht in tegen de griffier met een cc naar de Nationale Ombudsman.

Vraag de Nationale Ombudsman om te bemiddelen, om jou te helpen bij klachten tegen de griffie. Waarom? Omdat de Nationale Ombudsman zich niet betrokken voelt en het ziet als iets van de kinderen. Terwijl het toch ook echt volwassenen problematiek is en de Nat. Ombudsman nu eindelijk eens stelling zou moeten nemen tegen deze verschrikkelijke misstanden.

Kijk, zo zie je maar weer, jij kan zo veel meer betekenen. Jij kan het positief verschil maken. Help ons mee!

 

Huiselijk geweld

Als afgewezen ouder word je binnen deze ouderverstotings dynamiek getroffen door een ernstige vorm van huiselijk geweld en dat komt hard aan.

De niet aflatende agressie van de voorkeursouder, de verdere verwijdering van jouw kind, de respectloosheid, de vernedering, de uitholling van je ouder-rol en de onmacht vragen een zware tol en kunnen zich uiten in vormen van depressies en Post Traumatische Stress.

Zorg dus goed voor jezelf. Het is een open deur, maar veel verstoten ouders gaan zo op in hun gemis/verdriet dat zij juist heel slecht voor zichzelf gaan zorgen. Ze verliezen hun baan/inkomen/werk. Moeten vaak beroep doen op uitkeringen. Kunnen betalingen niet meer voldoen. Verliezen hun huis/woonruimte. Trekken weer in bij hun ouders of kennissen, of zijn terug te vinden in een chaletje op zo’n park.

Zijn niet meer bereikbaar, immers internet is een probleempje.

Veel ouders komen in een neerwaartse spiraal, waarmee ze niet alleen zichzelf benadelen, maar ook de kinderen.

Daarnaast spelen ze de instanties in de kaart. Deze geef je munitie doordat ze kunnen zeggen dat jij wel commentaar geeft op de ouder waar de kinderen wonen, maar wat heb jezelf in de aanbieding? Behalve een hoop liefde?!

Sterker nog; je kunt wel ageren en wijzen, maar waar kunnen de instanties met jouw kind naar toe, als jij niet de stabiele factor kan zijn, die het kind nodig heeft. Wijziging van hoofdverblijfplaats is erg lastig als je zelf geen goede woonruimte hebt…..

En weet dat jouw kind later helemaal niets kan met een ouder die aantoonbaar zichzelf heeft verloren, wijzend naar de andere ouder en de instanties. Het is een extra belasting voor dat kind, als die eenmaal (hopelijk) bij jou op de stoep staat.

Gebruik het kind, de ouderverstoting, dus niet als excuus om niets van jouw leven te maken.

Laat je niet volledig meeslepen door de pijn, wanhoop en verdriet. Jouw kind houdt van jou en heeft je nodig

Hier zijn enkele specialisten, toonaangevend op het gebied van OVS, welke advies geven ….

Karen Woodall (Family Separation Clinic/UK)

– Schuif je schaamte en schuldgevoelen opzij en herpak jezelf vanuit de opvatting dat JIJ de gezonde ouder bent van het kind en zonder jou het kind in de toekomst, mogelijk op een moment wanneer de nood het hoogst is, nergens meer op kan terugvallen.

– Heb de wereld om je heen lief, omarm deze en train je geest zich te concentreren op het goede en niet op het onrechtmatige, oneerlijke en het gemene. Waardeer de dingen die je gegeven zijn in plaats van in te zoomen op wat je niet hebt. Kijk naar de vogels, neem een hobby, beweeg en plaats jezelf midden in het leven. Laat haatgevoelen los en laat de liefde toe, ook al voelt het eerst ongemakkelijk.

– Zorg goed voor jezelf. Eet goed, beperk alcohol gebruik, gebruik geen drugs, kook, wandel, zwem, schrijf en zoek mensen op waarmee er wat te lachen valt.

– Trek de focus van je zelfbeeld terug uit de ziel van je kind. Dit betekent, houdt op met jezelf te zien als slechts in leven door het bestaan van je kind. Jij hebt dit kind weliswaar mede op de wereld gebracht maar er komt (is) een moment dat je onmachtig bent om het verder te helpen. Jij zal altijd hun ouder zijn en als de gelegenheid daar is, in staat je aandacht en focus weer te herschikken.

– Treur voor de verloren tijd en de beperking van je capaciteiten om voor je kind te zorgen. Treur voor jezelf en treur ook voor je kind. Introduceer rituelen. Creëer afbakeningen en afsluitingen. Geen voor-altijd afsluitingen maar afsluitingen voor dit specifieke deel van het leven van jouw kind. Onderken wat had kunnen zijn en treur hierom.

– Praat over je kinderen, laat de mensen om je heen foto’s van ze zien. Wanneer je gevraagd wordt of je kinderen hebt zeg dan: “ja, en ik mis ze elke dag want ze zijn slachtoffers van OVS”. Zeg het zodat de mensen het horen. Overdrijf het niet maar verstop het ook niet. Des te meer mensen begrijpen wat er met jou gebeurt is des te meer begrip, hulp en liefde je zult ontmoeten.

– Eigen je het feit toe dat je alles hebt gedaan wat je kon. Eigen je de onderdelen toe waarvan je had gewild dat je ze beter had gedaan. Eigen je het allemaal toe. Het is JOUW beleving en van niemand anders. Eigen je het toe en laat het dan gaan.

– Onderken dat niemand almachtig is, niemand alles kan veranderen, het leven neemt soms zijn onverwachte wending en er zal op den duur weer een nieuwe balans komen. Wat er is gebeurd is een groot onrecht en ooit zal dit recht gezet worden.

– Deel je (zoek) tocht door een verslag te maken op schrift of online (positieve insteek, onthul vooral ook geen verbittering in overweging nemend dat dit averechts werkt en potentieel ook nog schadelijk voor je kinderen zou kunnen zijn).

– Houdt van het kind binnen in je. Hoe is jouw jeugd verlopen ? Had er iemand in jouw jeugd dwangmatige invloed op je. Duik er diep in, ontdek en creëer perspectief op je leven in het hier en het nu.

– Het is niet alleen maar kommer en kwel. Sta jezelf toe de mooie dingen die je omringen op te merken.

– Drink veel water.

Craig Childress, Psy.D. Clinical Psychologist

Het psychologisch trauma van Op Hechting Gebaseerde Ouderverstoting (AB-PA) is een complex trauma veroorzaakt door geweld toegebracht door de voorkeurs (narcistische-borderline) ouder (door middel van het kind) aan de afgewezen ouder. Het zou bijna beschouwd kunnen worden als een vorm van psychologisch huiselijk geweld.

De afgewezen ouder wordt gedwongen het psychologische geweld te ondergaan, het immense leed en het hulpeloze slachtofferschap wat deel uitmaakte van de trauma ervaring uit de kindertijd van de voorkeursouder.

Het trauma uit de kindertijd van de voorkeursouder komt wederom tot leven alleen deze keer in het emotionele en psychologische lijden van de afgewezen ouder.

Voor de doelwit-afgewezen ouder vormt AB-PA een “complex trauma” van enorme omvang. Lijden zonder einde – gevangen en hulpeloos.

Advies:

In jouw leed, moet je de triomf van het licht over de duisternis van het trauma nastreven. Je moet een uitweg vinden uit de trauma ervaring welke jou toegebracht wordt naar herstel van je authentieke gezondheid en evenwicht.

Ook al wil je nog zo graag je kind redden, dan kun je je kind nog niet uit het drijfzand redden door er ook bij in te springen. Om jouw kind uit het drijfzand van “Ouderverstoting” te redden moet je vaste grond onder de voeten hebben, stabiel met je eigen emotionele en psychische gezondheid, en dan je hand uitsteken om zo je kind eruit te halen.

En zelfs dan grijpt jouw kind die hand misschien niet. Ondersteunende hulp van Geestelijke Gezondheidszorg en de rechtbank zal mogelijk nodig zijn. Maar wat jou betreft moet jij je bevrijden uit de trauma ervaring welke jou toegebracht wordt. Het nastreven om je eigen emotionele en psychische gezondheid te vinden en te bewaren binnen dat immense emotionele trauma van je droefheid en verlies.

Je moet je bevrijden van dit trauma !

Voor je kind is het noodzakelijk dat je vaste grond onder de voeten hebt van je eigen emotionele gezondheid en balans om ze te helpen uit het drijfzand van hun (OVS) ervaring te ontsnappen.

Dat is jouw uitdaging !

Negen tips om Levensgeluk te (her)vinden.

1.Glimlachen (be-)oefenen.

De fysieke en mentale systemen in de hersenen zijn onderling gekoppeld. We kunnen een kleine dosis van elke emotie oproepen door ons te gedragen alsof we die emotie al hadden. We lachen als we blij zijn maar het werkt ook omgekeerd: We worden blijer als we glimlachen. Wanneer we glimlachen houden we ons brein voor de gek waardoor het veronderstelt blij te zijn en een kleine hoeveelheid chemicaliën afgeeft voor het blijheids-gevoel. Met ons brein is het zo dat “we bouwen wat we gebruiken”. Hersennetwerken worden sterker, groter, efficiënter naarmate er meer gebruik van gemaakt wordt. Des te meer we glimlachen des te meer wordt onze hersennetwerken geschikt gemaakt voor glimlachen. Dus: Oefen Glimlachen. Het is ontzettend makkelijk: gewoon glimlachen. Des te meer je glimlacht des te makkelijker wordt het om dat geluksgevoel voort te brengen en des te langer het in stand blijft.

2.Meditatie.

Mediteren is prachtig. Meditatie is de meest betrouwbare manier om emotionele vrede en balans te bewerkstelligen. Er zijn vele varianten van meditatieve beoefening: zittend, op adem gebaseerd of fysiek zoals yoga en tai chi. Probeer er eens verschillende uit en onderzoek welke voor jou succes heeft.

3.Breng tijd door met vrienden en familie.

Wij horen in gemeenschappen thuis. We bloeien op in een gemeenschap. Dus deel je leven met vrienden en familie: vraag mensen op het eten, ga samen naar een voorstelling of film. Wordt lid van een groep, kerkgenootschap of andere organisatie. Schrijf je in voor een cursus of training. Ga dansen en/of daten. Kortom: Zorg dat je onder de mensen bent.

4. Slapen.

Zorg dat je voldoende rust krijgt. Verstoringen van onze slaap kan de chemische huishouding van ons brein uit balans brengen hetgeen kan leiden tot verergerde stress en emotionele uitputting. Een van de belangrijkste aspecten van gebalanceerde slaap zijn de omstandigheden en routine die we volgen wanneer we naar bed gaan. Dit heet slaap-hygiëne. Ontspannen (afdraaien) vooraf, geen TV aan of gadgets voor het slapen gaan. Rust wat uit voordat je feitelijk gaat slapen.

5.Help anderen.

In zijn boek “de Kunst van het Levensgeluk” zegt de Dalai Lama: “Als je anderen blij wilt laten voelen, beoefen compassie. Als je zelf blij wilt voelen, beoefen compassie”. Wanneer we anderen helpen vinden we ons eigen geluksgevoel.Wij leven in gemeenschap en we worden gelukkiger wanneer we buiten onze egoïstische behoeften treden en van onszelf iets geven aan iets wat groter is als onszelf. Het trauma van Ouderverstoting trekt je naar binnen toe, naar je eigen pijn en leed. Door aan anderen te geven verbreed je het leven en keer je terug in de menselijke gemeenschap. Leef in compassie, geef aan anderen en je zult geluk vinden

6.(Be)oefen dankbaarheid.

Koester de dankbaarheid voor je magnifieke kind. Ook al streeft de pathologie van de andere ouder er naar om jou leed toe te brengen middels je liefde voor jouw kind, dan nog is jouw kind prachtig en zal positief nieuws je mede blij kunnen maken alsof het deels jezelf betrof. Vind de duizend dingen in je leven waarvoor je dankbaar moet zijn. Bevrijd je van het trauma en treed weer binnen in de prachtige wereld welke je omringt. Jouw leed is echt maar hoeft je niet te definiëren.

7.Ga op reis.

Ga erop uit. Kijk vooruit. Vooral aan het voorbereiden van een trip ondervinden we blijdschap.

8.Ga naar buiten.

De natuur werkt genezend. Voel de zon in je gezicht. Kijk naar boven en staar in verwondering naar de sterren. Omring jezelf met bomen, beklim een berg of volg de stroom van een rivier. Ga picknicken of maak een ochtend of avondwandeling. Ga bij het hek zitten en aanschouw de wereld die aan je voorbijtrekt.

9. Doe aan Lichaamsbeweging.

Het psychologisch trauma van “Ouderverstoting” veroorzaakt een trauma wat lijkt op PTSD echter minder heftig van aard maar wel van langere duur. Van die langdurige stress raakt de chemische huishouding van ons brein uitgeput waarna de stress een uitweg zoekt en zich nestelt in ons lichaam, hetgeen ons lichamelijk ziek kan laten worden. Lichaamsbeweging zuivert ons van de giftige stress chemicaliën welke ontstaan door verdriet en woede en doet het brein tevens chemicaliën laten afgeven die ons goed doen voelen. We voelen ons sterker, gezonder en blijer wanneer we aan lichaamsbeweging doen…en we slapen beter.